Greek / Media / P.O.V. — No comments
06
Mar 10

Τέρμα οι ειδήσεις / Μόνο νούμερα

Όλο και περισσότερα ελληνικά ειδησεογραφικά sites υιοθετούν στο ενημερωτικό μενού τους την κατηγορία των media. Σαφέστατα αυτό δεν εκπλήσσει κανέναν, αν αναλογιστούμε ότι η μικρή μας αγορά διαθέτει δυσανάλογο πληθυσμό οργανωμένων ενημερωτικών πηγών.

Είναι, ωστόσο, απογοητευτικό ότι η κατηγορία αυτή των media θυμίζει περισσότερο συλλογή δελτίων τύπου της AGB/Nielsen παρά ουσιαστική δημοσιογραφία. Ο έλεγχος των μέσων και το ρεπορτάζ που μπορεί να προέλθει από τη δραστηριότητα τους απουσιάζει. Τα νούμερα της τηλεθέασης κυριαρχούν σε έναν τομέα που θα έπρεπε να «φυσάει ο αέρας ανανέωσης».  Για ποια new media μετά να κάνουμε μετά λόγο; Για ποια διαδικτυακή παρουσία;

Θα μου πείτε τώρα ότι υπάρχει και το τηλεοπτικό ρεπορτάζ, αυτό που μιλά για μεταθέσεις προσώπων και τις αμοιβές τους. Ναι εκείνο που έχει κινήσει πλήθος κορασίδων και νεαρών να ασχοληθούν με την τηλεόραση, να βγουν στο γυαλί και να πλουτίσουν μυθικά. Και μετά αναρωτιούνται μερικοί γιατί τα ηλεκτρονικά ελληνικά μέσα διαθέτουν αυτήν την ποιότητα που συναντάμε καθημερινά στις οθόνες μας.  Αυτό είναι το παράδειγμα που οι maîtres των μέσων επιθυμούν να δώσουν; Ευτυχώς που υπάρχουν ακόμα κάποιες εκπομπές, όπως η Έρευνα, οι Πρωταγωνιστές, η Εμπόλεμη Ζώνη και οι Νέοι Φάκελοι που μετατρέπουν το μεσημεριανό λαϊκισμό σε νυχτερινές περισυλλογές.

Greek / P.O.V. / Politics — 2 comments
05
Mar 10

Αγκαλιά με την αποτυχία

Με αφορμή τη δεινή κατάσταση της χώρας μας, διάβασα για άλλη μια φορά το αφιέρωμα στην αποτυχία στο τεύχος Ιανουαρίου της αμερικανικής έκδοσης του Wired.

Στο εν λόγω 20σέλιδο αφιέρωμα παρουσιάζονται ιστορίες επιχειρηματικής, ακαδημαϊκής και προσωπικής αποτυχίας, που έχουν ωστόσο τρεις κοινούς παρονομαστές: την αποδοχή της ήττας, την αυτοκριτική και την αντεπίθεση. Ψάχνοντας για παραλληλισμούς με τις συνθήκες που επικρατούν στην Ελλάδα, κατέληξα σε ορισμένα συμπεράσματα που θέλησα να μοιραστώ μαζί σας.

Είμαστε ένας λαός κακοποιημένος. Κακοποιημένος από τις δικές του επιλογές και τις επιλογές εκείνων που έχει επιλέξει να τον κυβερνά. Γίναμε θύματα του ίδιου μας του εαυτού και της ανάγκης μας να εξελιχθούμε, χωρίς όμως να αποβάλλουμε τα χαρακτηριστικά εκείνα για τα οποία τώρα μας κατηγορούν οι ευρωπαίοι εταίροι μας. Βέβαια όταν εισήλθαμε στην Ευρωπαϊκή Ένωση και την Ευρωζώνη, οι ίδιοι εταίροι ήταν εκείνοι που μας υποδέχθηκαν με ανοιχτές τις αγκάλες, διότι άνοιξε για αυτούς άλλη μια αγορά για τα προϊόντα και τις υπηρεσίες τους. Και εμείς, όμως, λάβαμε αρκετά με στόχο –πάντα- την εξίσωση της χώρας μας με την ανεπτυγμένη Ευρώπη. Το αποτέλεσμα αυτής της συναλλαγής λουζόμαστε τώρα ως λαός.

Αντί να σκεφτούμε διπλά για το πως θα αξιοποιήσουμε τις παροχές αυτές, άνοιξε ο κάθε ένας από εμάς το στόμα και άρχισε να καταναλώνει λαίμαργα κεφάλαια, επιδοτήσεις και συνειδήσεις. Στο βωμό του Παρόντος το μέλλον θυσιάστηκε ως άλλη Ιφιγένεια στην Αυλίδα. Τώρα, τα λάθη του παρελθόντος μας κυνηγούν και ως άνθρωποι της τελευταίας στιγμής τρέχουμε για να σωθούμε. Υπάρχει, όμως, ένα πρόβλημα.

Τρέχουμε για να σώσουμε αυτά που ήδη έχουν συμβεί και αν τα καταφέρουμε θα είναι σαν να επιβεβαιώνουμε τις πρότερες λανθασμένες επιλογές μας. Πρέπει ως λαός να κάνουμε μια βαθύτατη αυτοκριτική και να σώσουμε αυτά που όντως αξίζουν σωτηρίας. Το ότι βιώνουμε μια τεράστια πολιτική και οικονομική αποτυχία δεν συνεπάγεται τη δική μας ηθική και πνευματική πτώση. Πρέπει να κατανοήσουμε ότι και η δικής μας εθελοντική τύφλωση ευθύνεται για αυτήν την κατάσταση. Διαφορετικά ό,τι μέτρα και αν ληφθούν και όποια οικονομική βοήθεια και αν μας αποσταλεί δεν θα έχουν κανένα αποτέλεσμα.

Γίνεται λόγος ότι τα νέα μέτρα δε χαίρουν ευρείας λαϊκής εντολής και αυτό είναι μια πραγματικότητα. Η αντιπρόταση ωστόσο απουσιάζει. Γιατί να περιμένουμε από τα πολιτικά κόμματα να κάνουν αντιπολίτευση και να μην την κάνουμε εμείς ως πολίτες; Γιατί εκείνοι που διαθέτουν τη γνώση και έχουν άποψη να μην αρθρώσουν ένα λόγο απτό και αντιπολιτευτικό που θα μπορούσε να λειτουργήσει εποικοδομητικά; Γιατί τόση βία; Γιατί τόση σιωπή;

Αποτύχαμε. Πέσαμε. Ας αντεπιτεθούμε. Με επιχειρήματα.

[photo by endiaferon]

Greek / Internet — No comments
27
Feb 10

Το Internet σε αριθμούς

Το αμερικανικό δημιουργικό agency, JESS3, που ειδικεύεται στο web design, το branding και την οπτική απεικόνιση των δεδομένων, «ανέβασε» πριν από λίγες ημέρες στη σελίδα του στο Vimeo, το παραπάνω video με ποσοτικά δεδομένα σχετικά με τη χρήση του διαδικτύου.

Το video αυτό είναι ήδη trending topic στο Mashable και κάνει το γύρο των οθονών μας καθώς γράφονται αυτές οι λέξεις. Αν υπάρχει κάποιο στοιχείο, από αυτά που παρουσιάζονται, που μου έκανε μεγαλύτερη εντύπωση, τότε αυτό θα ήταν ο αριθμός των χρηστών του Internet παγκοσμίως (σύμφωνα με μετρήσεις του περασμένου Σεπτεμβρίου). Μόλις 1,73 δισεκατομμύρια άνθρωποι χρησιμοποιούν το Internet, αριθμός που αντιπροσωπεύει σχεδόν το 25% του παγκόσμιου πληθυσμού. Ξαφνικά ο online κόσμος φαντάζει τόσο μικρός και ασήμαντος μπροστά στα ¾ του πληθυσμού που δεν έχουν πρόσβαση στις πληροφορίες, τα εργαλεία και τις υπηρεσίες που εμείς απολαμβάνουμε.

JESS3 / The State of The Internet from Jesse Thomas on Vimeo.

Greek / Media / Politics — No comments
26
Feb 10

Επιστολή RWΒ προς τον Πρόεδρο της Ελληνικής Βουλής

Η εκδήλωση της δυσαρέσκειας του κ.Πετσάλνικου στον πρέσβη της Γερμανίας στη χώρα μας για τα πρόσφατα ανθελληνικά δημοσιεύματα στο γερμανικό Τύπο προκάλεσε την αντίδραση της οργάνωσης “Reporters Without Borders”.

Η συγκεκριμένη οργάνωση, με παρουσία και στις πέντε ηπείρους και επίσημα γραφεία στη Νέα Υόρκη, την Ουάσιγκτον και το Τόκιο, λειτουργεί ως θεματοφύλακας τη ελευθερίας του Τύπου και προωθεί τα δικαιώματα του επαγγελματιών δημοσιογράφων παγκοσμίως. Οι υπεύθυνοι, λοιπόν, της RWB θεώρησαν ότι ο κ.Πετσάλνικος, με την κίνηση του αυτή, υπονοεί την επιθυμία του να επηρεάσουν οι γερμανικές αρχές τον τρόπο με τον οποίο καλύπτουν τα γερμανικά μέσα την οικονομική κρίση στη χώρα μας.

Για το λόγο αυτό ανάρτησαν σχετική επιστολή στον επίσημο διαδικτυακό χώρο της οργάνωσης, την οποία μπορείτε να διαβάσετε πατώντας εδώ. Γεννάται, ωστόσο, και μια άλλη απορία σχετικά με το πως παρουσιάζεται η κατάσταση στη χώρα μας από τα ξένα μέσα μαζικής ενημέρωσης: πότε σταματά η κριτική και που ξεκινά η δυσφήμιση; Εσείς τι πιστεύετε;

Greek / Media / Politics — No comments
25
Feb 10

Κάνοντας focus στο εξώφυλλο

Ενώ ο Γερμανικός λαός γυρνά την πλάτη του στα οικονομικά προβλήματα της χώρας μας, ένα εξώφυλλο του γερμανικού περιοδικού Focus έρχεται να δυναμιτίσει τις σχέσεις μεταξύ των δύο ευρωπαϊκών λαών.

Η εικόνα της Αφροδίτης της Μήλου να προτάσσει το μεσαίο δάχτυλο της έχει προκαλέσει μια καταιγίδα αντιδράσεων στην εικονική και μη πραγματικότητα μας. Το περίεργο θα ήταν να μην είχε εμφανιστεί η συγκεκριμένη συμπεριφορά. Όταν θίγεται η εθνική υπερηφάνεια μας, ξεσπάμε ανεξάρτητα των συνθηκών. Ωστόσο, θα ήθελα να κάνω μια ερώτηση: πόσοι είναι εκείνοι που διάβασαν το επίμαχο άρθρο;

Η αντίδραση προς το εξώφυλλο μου θυμίζει τις αντιδράσεις της μουσουλμανικής κοινότητας απέναντι στα σκίτσα του Αλλάχ που είχαν εμφανιστεί σε έντυπο της Δανίας πριν από μερικά χρόνια. Δε θα έπρεπε να μας προβληματίζει περισσότερο το περιεχόμενο του άρθρου; Από την άλλη, μήπως δίνουμε περισσότερη σημασία από όση χρειάζεται; Πρόκειται για ένα μεμονωμένο άρθρο ενός συγκεκριμένου περιοδικού. Δεν αποτελεί επίσημη ανακοίνωση της Γερμανικής κυβέρνησης. Από την άλλη, αν αυτό το κείμενο ενταχθεί στην ευρύτερη αντιμετώπιση της χώρας από πλήθος ευρωπαϊκών μέσων, τότε το εξώφυλλο αυτό λειτουργεί σαν αλάτι στις πληγές μας.

Ήδη έχει δημιουργηθεί page στο Facebook με την ονομασία «Η Απάντηση των Ελλήνων στο γερμανικό περιοδικό Focus & στη κυρία Μέρκελ», το οποίο αριθμεί κοντά στα 37,000 μέλη. Την ίδια στιγμή, ένα άλλο group, πάλι στο Facebook καλεί όλους τους Έλληνες να μηνύσουμε το περιοδικό για συκοφαντική δυσφήμιση. Αναρωτιέμαι αν θα παρατηρούσαμε τις ίδιες αντιδράσεις, αν αυτό η εικόνα κοσμούσε το εξώφυλλο κάποιου ελληνικού εντύπου. Η αλήθεια είναι ότι αμφιβάλλω. Εμείς έχουμε κάθε δικαίωμα να κοροϊδεύουμε το διπλανό μας και να καπηλευόμαστε τον αρχαίο πολιτισμό μας. Ουαί και αλίμονο, όμως αν αυτό συμβεί από κάποιον ξένο.

Παρόλα αυτά, μήπως είναι μια ευκαιρία να ασχοληθούμε με σημαντικότερα προβλήματα που ταλανίζουν την κοινωνία μας; Αντί να διοχετεύουμε το θυμό μας προς την αλλοδαπή, μήπως να τον μετατρέψουμε σε δημιουργική σκέψη και δράση για την ημεδαπή; Ο διεθνής διασυρμός δεν πηγάζει από ένα εξώφυλλο, αλλά ξεκινά από τις ίδιες μας τις πράξεις. Είναι θέμα δικής μας επιλογής το αν θα συνεχίσουμε να φοράμε παρωπίδες ή αν θα αναλάβουμε τις ευθύνες μας. Το ενδιαφέρον και η φροντίδα προς τη χώρα ξεκινά πρώτα από εμάς ως πολίτες. Αυτή είναι η καλύτερη ασπίδα προστασίας απέναντι στα ανθελληνικά δημοσιεύματα.

← Older Entries