Posts Tagged: Online Communities

English / Internet — No Comments
29
Oct 09

Are we in Peace with Facebook?

It was just yesterday when a Facebook friend posted a status update informing her online social circle about the new “Peace on Facebook” website, a part of the Peace Dot project initiated by the Persuasive Technology Lab on Stanford peaceUniversity. It was about time the king of social networking websites got involved in the promotion of global social causes. But, should we expect to find a catch in this activity? It depends.

In order for Facebook to create the graphs presented on the “Peace on Facebook” page, Facebook’s team mined the personal data users have decided to post on their profiles. Nevertheless, is this ethical even if it is for a presumable good cause? Shouldn’t Facebook ask users if they wanted to participate in this, especially if these data came from users who have set their profiles private?

Is it justified to assume that users would accept this operation because of its nature and goal? It’s not that I don’t support this kind of activities; my master’s thesis was based on the idea of mobilizing and engaging the masses for social causes and movements using social networking websites and tools. Yet, shouldn’t also the masses have the freedom to execute their right of permission?

What will be next: “Ooops, sorry! We used your data to prove a point and raise money on the behalf of a NGO or a corporation’s social responsibility program?” Facebook, listen: I embrace this cause and I “endorse your message”, but I can’t contain my skepticism; thus, next time I would like you to ask me first, and then make me part of it before I discover you used my data.

Related articles by Zemanta
Reblog this post [with Zemanta]
Spread the word:
  • Print
  • email
  • Twitter
  • Facebook
  • Digg
  • Google Bookmarks
  • del.icio.us
  • Posterous
  • RSS
  • PDF
  • Reddit
  • FriendFeed
Greek / Society — 2 Comments
24
Aug 09

Kοινωνικός ακτιβισμός ή απλή κατακραυγή με στοιχεία ενημέρωσης;

NEW YORK - NOVEMBER 12: Supporters of gay mar...
Image by Getty Images via Daylife

Ένας χρόνος έχει περάσει από τότε που άρχισα να πιστεύω ότι το διαδίκτυο μπορεί να φέρει την ανανέωση στους χώρους του κοινωνικού ακτιβισμού. Η πίστη μου, δε, ήταν τέτοια που ασχολήθηκα αποκλειστικά με αυτό το ζήτημα στη μεταπτυχιακή διπλωματική εργασία μου. Τι κρίμα που το όνειρο τελικά κατέληξε εφιάλτης.

Μπροστά σε κάθε φυσική καταστροφή, εμπόλεμη σύρραξη και πολιτική αναταραχή το ελληνικό μέρος του διαδικτύου βρίθει στομφωδών εκφράσεων και αλλεπάλληλων εκκλήσεων προς υποστήριξη των αδυνάτων. Ουαί[μπ] και αλίμονο μας αν περιμένουμε μέσα από τα social media να αλλάξει ο πλανήτης, να σβήσουν οι φωτιές, να εκδημοκρατισθούν τα ολιγαρχικά καθεστώτα, να εξασφαλιστεί πόσιμο νερό για τις χώρες του Τρίτου Κόσμου, να αναλάβουν οι πολιτικοί τις ευθύνες τους, να παταχθεί η διαφθορά, να σταματήσει το λαθρεμπόριο λευκής σαρκός, παιδικών οργάνων, ναρκωτικών, όπλων και πολύτιμων μετάλλων και λίθων, να επιτευχθούν οι στόχοι της βιώσιμης ανάπτυξης, να αποκτήσουμε οικολογική συνείδηση, κτλ.

Twitter Activism Guide

Ήρθε η ώρα να σπάσουμε την virtual τσιχλόφουσκα και να αντικρίσουμε κατάματα την πραγματικότητα. Βάσει των θεωριών για την πολιτική και την κοινωνία στο διαδίκτυο, το internet εξυπηρετεί τρεις πολύ συγκεκριμένους στόχους: την κινητοποίηση, την ενημέρωση και την άσκηση πίεσης. Χρηματικές δωρεές, απόψεις, λύσεις και προτάσεις μπορούν πολύ πιο εύκολα να κινηθούν τώρα παρά ποτέ. Με την ταχύτητα πλέον που κινούνται αυτές οι καταστάσεις δεν θα έπρεπε λογικά να δούμε και αντίστοιχα αποτελέσματα; Ναι, αλλά αυτό δε συμβαίνει και δεν πρόκειται να συμβεί έως ότου κάποιος, κάποια ή κάτι αναλάβει να γεφυρώσει το virtual με το physical.

Αυτό που έχουμε καταφέρει μέχρι τώρα είναι να γεμίζουμε το internet με κραυγές αγωνίας, εκκλήσεις και κριτικές προς το κράτος, συναισθηματικές αντιδράσεις και ένα αέναο chat για τα χάλια που έχουμε ως χώρα. Μπράβο μας! Φέραμε το καφενείο της γειτονιάς μας στις οθόνες των υπολογιστών μας! Σαφέστατα και ο καθένας έχει το δικαίωμα να πει ό,τι θέλει μέσα στο διαδίκτυο, αλλά θα πρέπει παράλληλα να είναι έτοιμος και για την αντίστοιχη κριτική που θα λάβει. Γιατί; Γιατί το internet είναι ένας δημόσιος χώρος. Είναι όμορφο και ευγενές να εκφράζουμε τα συναισθήματα μας και για πολλούς είναι θεραπευτικό ‘ αλλά μην περιμένετε να σας θεωρήσουν ακτιβιστές [ίσως μόνο ευσυνείδητους πολίτες].

Από την άλλη είναι να αναρωτιέται κανείς: μα που πήγαν όλες οι οικολογικές οργανώσεις; Που είναι η Greenpeace και η WWF που μάχονται για το περιβάλλον; Γιατί η Greenpeace Greece δεν προσπαθεί να κινητοποιήσει τους 48,868 fans της στο Facebook; Γιατί όταν καίγεται η Αττική, πρώτο θέμα στο fan page της να έχουν την «Ηλιακή Ενέργεια για τη γιαγιά του Μπαράκ Ομπάμα»; Αλήθεια τι μας δείχνει αυτό;

Slipping under the barricades...

ΜΚΟ, ευσυνείδητοι και ενεργοί πολίτες, πολιτεία και διαδίκτυο αποτελούν ξεχωριστές και σχεδόν αποκλεισμένες οντότητες με μηδαμινή επικοινωνία. Ο καθείς λειτουργεί μέσα στο δικό του echo chamber και κανείς δεν κάνει το βήμα για να ενωθεί με τις υπόλοιπες πλευρές. Αφού η Ελλάδα απειλείται συνεχώς από τις πυρκαγιές, γιατί τότε οι ΜΚΟ δεν οργανώνουν ειδικά σεμινάρια και δεν διανέμουν ειδικό υλικό για το πως να προλαμβάνουμε εμείς ως πολίτες αυτές τις καταστάσεις; Γιατί μόνο να γκρινιάζουμε και να μην απαιτούμε;

Για αυτό σας λέω πέρα από την ενημέρωση και την επιβεβαίωση ενός κοινού συναισθήματος, ο κοινωνικός ακτιβισμός στο ελληνόφωνο web δεν έχει να προσφέρει τίποτα άλλο, γιατί ακριβώς κανένας δεν περνά στο χώρο της υλοποίησης. And I dare you: please, prove me wrong.

Related articles by Zemanta
Reblog this post [with Zemanta]
Spread the word:
  • Print
  • email
  • Twitter
  • Facebook
  • Digg
  • Google Bookmarks
  • del.icio.us
  • Posterous
  • RSS
  • PDF
  • Reddit
  • FriendFeed
Internet — No Comments
8
Aug 09

Think Again: Twitter [Foreign Policy]

SAN FRANCISCO - MARCH 10: Twitter co-founder ...
Image by Getty Images via Daylife

Από ότι φαίνεται η συζήτηση για τη σωστή [αν όντως υπάρχει] χρήση του Twitter και της δυναμικής του στα χέρια της κοινωνίας των πολιτών λαμβάνει μια νέα τροπή με το άρθρο του Evgeny Morozov στη στήλη Think Again του διεθνώς αναγνωρισμένου εντύπου Foreign Policy.

Με το συγκεκριμένο άρθρο του ο ειδικός σε θέματα διαδικτύου στα ολοκληρωτικά καθεστώτα Morozov προσφέρει μια διαφορετική οπτική για το Twitter, την οποία θα ήταν προτιμότερο να μην την αγνοούμε. Διαβάζοντας το κείμενο του Morozov ένα πράγμα γίνεται αντιληπτό για το Twitter: the honeymoon is over. Οι δυνατότητες του ως εργαλείο κινητοποίησης και άμεσης ενημέρωσης περνούν από κρίση και από μερικούς από ουσιαστική αμφισβήτηση. Η παρατήρηση του ότι τα ολοκληρωτικά καθεστώτα δεν θα έπρεπε να φοβούνται τη δύναμη του Twitter μπορεί να θεωρηθεί μηδενιστική, αλλά δεν παύει να είναι ρεαλιστικη και άρτια τοποθετημένη.

Image representing Twitter as depicted in Crun...

Image via CrunchBase

Πολλοί προτρέξαμε να εκθειάσουμε την εκδημοκρατική δύναμη του Twitter τους προηγούμενους μήνες, αλλά το reality check που προσφέρει το συγκεκριμένο άρθρο δεν μπορεί παρά να χαρακτηριστεί αναγκαίο τόσο για τους χρήστες όσο και για την ίδια την υπηρεσία. Για πολλούς το Twitter έχει καταστεί μια βαρετή διαδικτυακή δραστηριότητα που φαίνεται να αντικαθιστά τα chat rooms, το MSN και το Gtalk. Ο Morozov, όμως, προτάσσει ότι η σοβαρότητα δεν έχει ακόμα χαθεί από τη δημοφιλή υπηρεσία. Είναι στα χέρια των χρηστών να διασώσουν το επιμελές, αξιοπρεπές και χρήσιμο υλικό που διακινείται στο Twitter. Το γεγονός ότι η αρχική σελίδα του Twitter δίνει πλέον βαρύτητα στα hashtags και στις δυνατότητες αναζήτησης περιεχομένου θα πρέπει να μας υποψιάζει για το που θέλουν οι δημιουργοί του να μας οδηγήσουν : στην αποδοτικότερη εκμετάλλευση των ουσιαστικών πληροφοριών που διακινούνται μέσα στην υπηρεσία ‘ we enter the data, we mine the data.

Όπως αναφέρει και ο Morozov στο κείμενο του: “In the Twitter universe, you are what you follow — so if you find Twitter boring, you’re probably following the wrong people. Figuring out how to sift through all the noise and actually get hold of signal can be a challenging task, of course, requiring time and a fair amount of tinkering. But ultimately it pays off. A carefully maintained Twitter feed can deliver you information that is far more diverse and interesting than it was in the pre-Twitter days. One-hundred-forty characters are more than enough to describe a link or express one idea.

So far, Twitter’s influence on global politics is still very marginal; while it helps to draw public attention to otherwise overlooked problems and places, this will stop as soon as the media discovers yet another digital darling. But despite what you may hear from the overly conservative naysayers, Twitter’s cultural impact is far greater. We may currently be at the very dawn of the era of Twitter Renaissance. Avoid it at your own peril.“

Related articles by Zemanta
Reblog this post [with Zemanta]
Spread the word:
  • Print
  • email
  • Twitter
  • Facebook
  • Digg
  • Google Bookmarks
  • del.icio.us
  • Posterous
  • RSS
  • PDF
  • Reddit
  • FriendFeed