Social Hub 3.0Tech / Web / Politics / Society / Entertainment

Από ότι φαίνεται η συζήτηση για τη σωστή [αν όντως υπάρχει] χρήση του Twitter και της δυναμικής του στα χέρια της κοινωνίας των πολιτών λαμβάνει μια νέα τροπή με το άρθρο του Evgeny Morozov στη στήλη Think Again του διεθνώς αναγνωρισμένου εντύπου Foreign Policy.

Με το συγκεκριμένο άρθρο του ο ειδικός σε θέματα διαδικτύου στα ολοκληρωτικά καθεστώτα Morozov προσφέρει μια διαφορετική οπτική για το Twitter, την οποία θα ήταν προτιμότερο να μην την αγνοούμε. Διαβάζοντας το κείμενο του Morozov ένα πράγμα γίνεται αντιληπτό για το Twitter: the honeymoon is over. Οι δυνατότητες του ως εργαλείο κινητοποίησης και άμεσης ενημέρωσης περνούν από κρίση και από μερικούς από ουσιαστική αμφισβήτηση. Η παρατήρηση του ότι τα ολοκληρωτικά καθεστώτα δεν θα έπρεπε να φοβούνται τη δύναμη του Twitter μπορεί να θεωρηθεί μηδενιστική, αλλά δεν παύει να είναι ρεαλιστικη και άρτια τοποθετημένη.

Image via CrunchBase

Πολλοί προτρέξαμε να εκθειάσουμε την εκδημοκρατική δύναμη του Twitter τους προηγούμενους μήνες, αλλά το reality check που προσφέρει το συγκεκριμένο άρθρο δεν μπορεί παρά να χαρακτηριστεί αναγκαίο τόσο για τους χρήστες όσο και για την ίδια την υπηρεσία. Για πολλούς το Twitter έχει καταστεί μια βαρετή διαδικτυακή δραστηριότητα που φαίνεται να αντικαθιστά τα chat rooms, το MSN και το Gtalk. Ο Morozov, όμως, προτάσσει ότι η σοβαρότητα δεν έχει ακόμα χαθεί από τη δημοφιλή υπηρεσία. Είναι στα χέρια των χρηστών να διασώσουν το επιμελές, αξιοπρεπές και χρήσιμο υλικό που διακινείται στο Twitter. Το γεγονός ότι η αρχική σελίδα του Twitter δίνει πλέον βαρύτητα στα hashtags και στις δυνατότητες αναζήτησης περιεχομένου θα πρέπει να μας υποψιάζει για το που θέλουν οι δημιουργοί του να μας οδηγήσουν : στην αποδοτικότερη εκμετάλλευση των ουσιαστικών πληροφοριών που διακινούνται μέσα στην υπηρεσία ‘ we enter the data, we mine the data.

Όπως αναφέρει και ο Morozov στο κείμενο του: “In the Twitter universe, you are what you follow — so if you find Twitter boring, you’re probably following the wrong people. Figuring out how to sift through all the noise and actually get hold of signal can be a challenging task, of course, requiring time and a fair amount of tinkering. But ultimately it pays off. A carefully maintained Twitter feed can deliver you information that is far more diverse and interesting than it was in the pre-Twitter days. One-hundred-forty characters are more than enough to describe a link or express one idea.

So far, Twitter’s influence on global politics is still very marginal; while it helps to draw public attention to otherwise overlooked problems and places, this will stop as soon as the media discovers yet another digital darling. But despite what you may hear from the overly conservative naysayers, Twitter’s cultural impact is far greater. We may currently be at the very dawn of the era of Twitter Renaissance. Avoid it at your own peril.“

Related articles by Zemanta

• Foreign Policy’s Twitterati 100 (outsidethebeltway.com)