Η επιστημονική φαντασία πάντα ασκούσε πάνω μου μια ιδιαίτερη έλξη. Όλα ξεκίνησαν όταν έπιασα για πρώτη φορά στα χέρια μου έναν ελληνικό τόμο των X-Men από τη Μαμούθ Κόμιξ με τα τεύχη που εξιστορούσαν την αλλαγή της Jean Grey σε Phoenix. Ήταν τότε που ένας παράλληλος κόσμος σε αυτόν που ζούμε άνοιξε τις πόρτες του και μου έδειξε τις πολλαπλές δυνατότητες και πιθανότητες της ύπαρξης μας. Μετά ήλθαν τα X-Files στη μεταμεσονύχτια ζώνη του Ant1 και η εμμονή μου με το φανταστικό δεν ήταν ποτέ pia η ίδια.
Τα τελευταία χρόνια και μετά το κλείσιμο της αυλαίας για τα X-Files, το είδος της τηλεοπτικής επιστημονικής φαντασίας άρχισε να κινείται στους χώρους της μυθολογίας, της μαγείας και των βαμπίρ. Ακόμα και το αγαπημένο Lost άρχισε να αποκτά κάποιο μυθικά στοιχεία μακριά από τον αρχικό επιστημονικό προσανατολισμό της σειράς. Όμως το Lost κατάφερε να φέρει στο προσκήνιο απόψεις και ιδέες που μέχρι τότε αντιμετωπίζονταν με έντονη δυσπιστία και άμεσο αφορισμό, όπως τα ταξίδια στο χρόνο και τα πειράματα μεταφυσικής υπόστασης. Αφού, ο J.J. Abrams κατάφερε να παίξει επιτυχώς με την αντίληψη μας περί χρόνου, αποφάσισε να μεταβεί στο επόμενο στάδιο και να χτίσει μια ιστορία που ωθεί στα άκρα το υλικό της πραγματικότητας μας και να μας οδηγήσει σε παράλληλους χώρους και σύμπαντα.
Μπορεί το Fringe να ξεκίνησε ως διάδοχος των X-Files στη συνείδηση των τηλεθεατών, σύντομα όμως άρχισε να διαφαίνεται η διαφορετικότητα της πλοκής. Μια οργάνωση (αυτή τη φορά τρομοκρατική) είναι υπεύθυνη για ένα πλήθος ατυχημάτων και περιέργων συμβάντων των οποίων η εξήγηση βρίσκεται πέρα από τα όρια της κοινής λογικής. Όλα τα δυσάρεστα γεγονότα βασίζονται στην πρότερη δράση δύο ευφάνταστων επιστημόνων, όπου ο ένας κατέληξε σε ψυχιατρική κλινική και άλλος ίδρυσε μια από τις πιο σημαντικές εταιρίες τεχνολογίας και βιολογίας στον κόσμο. Στο αμάλγαμα της ιστορίας προστίθενται η παρουσία της αμερικανικής κυβέρνησης και των μυστικών υπηρεσιών της και ένα πλήθος ειδικών πρακτόρων που με τον έναν ή τον άλλον τρόπο συνδέονται με τα επιστημονικά πειράματα του παρελθόντος.
Μπορεί κάποιοι να ανιχνεύουν ένα επαναλαμβανόμενο μοτίβο σε σχέση με το Lost (μυστικές οργανώσεις, ισχυροί επιχειρηματίες, μεταφυσικά πειράματα, σύνδεση των ηρώων στα βάθη του χρόνου, απουσία λογικών εξηγήσεων), όμως το Fringe «παίζει» έντονα με μια άλλη ιδέα, η οποία θα αποτελέσει και το κεντρικό σημείο αναφοράς στη δεύτερη περίοδο που ξεκίνησε πριν από λίγες μέρες: η ύπαρξη μιας παράλληλης πραγματικότητας και η αλλοίωση του υλικού που διαχωρίζει αυτήν με το δικό μας κόσμο.
Πάνω που είχαμε συνηθίσει στην ιδέα της μεταφοράς στο χρόνο, το Fringe έρχεται για να εκμεταλλευτεί μια βαθιά ανθρώπινη απορία και να της δώσει μια σχεδόν φρικιαστική απεικόνιση. Για εσάς, πότε ήταν η τελευταία φορά που μια ερώτηση για την πορεία της ζωής και τον κόσμο ξεκίνησε με το υποθετικό “What if?”;
Related articles by Zemanta
- 10 Reasons Why ‘Fringe’ Is Better Than ‘The X-Files’ (darkerme.com)
- Complexity and a bargain for JJ Abrams (cultureby.com)

![Reblog this post [with Zemanta]](http://img.zemanta.com/reblog_e.png?x-id=b9d41eb8-42c9-45d1-9a9d-002b67099673)

![Reblog this post [with Zemanta]](http://img.zemanta.com/reblog_e.png?x-id=bc6fcbf4-4d6e-4fef-9a28-80898f4a4d4c)
