24
Feb 10

Η αρχή της ωριμότητας

Τι ακολουθεί τον πρώτο ενθουσιασμό; Η κόπωση; Όχι. Η συνειδητοποίηση. Σε αυτό το στάδιο φαίνεται ότι έχει αρχίσει να φτάνει η τεχνολογική και new media κοινότητα των Αθηνών. “The honeymoon is over. It’s time to put your money where your mouth is.”, θα μας έλεγε κάποιος από το εξωτερικό αν μας συναντούσε στο τελευταίο Open Coffee.

Αποτελεί πλέον γεγονός ότι η έλευση των social media και η διείσδυση του Internet στην καθημερινότητα μας προκάλεσαν μια αναμενόμενη έξαρση στον τομέα της τεχνολογικής απασχόλησης και επιχειρηματικότητας. Αυτό συνέβη σε μια εποχή που ακόμα τα πράματα ήταν πιο αθώα, μακριά από οικονομικές αναλύσεις και επενδυτικές αναζητήσεις. Κάπου εκεί γεννήθηκαν και τα πρώτα networking events με στόχο τη δικτύωση μεταξύ των ατόμων που μπορούν να ανταλλάξουν υπηρεσίες, τεχνογνωσία και ταλέντο. Μέσα από τα events αυτά άρχισαν παράλληλα να δημιουργούνται και επιχειρηματικές σχέσεις, φτάνοντας δε στο σημείο να οργανωθούν φορείς και μεσίτες επενδύσεων.

Ο ενθουσιασμός, εν πρώτοις, ήταν μεγάλος. Η επιχειρηματικότητα και η καινοτομία άρχισαν να αποκτούν ένα νεανικό, ελπιδοφόρο πρόσωπο. Όμως αυτή η αναδυόμενη κοινότητα βρίσκεται μπροστά σε ένα σταυροδρόμι και η πορεία που θα επιλέξει βασίζεται πολύ στο διαθέσιμο κεφάλαιο. Είναι εκείνο το σημείο που τα όνειρα είτε γκρεμίζονται είτε πραγματοποιούνται. Ποιος θα κερδίσει; Εκείνος ή εκείνη που έχει κάνει καλύτερη προετοιμασία. Εκείνος ή εκείνη που αντιμετωπίζει σοβαρά και αξιοπρεπώς την ιδέα του/της και την υλοποίηση της. Εκείνος ή εκείνη που δε θαμπώθηκε από τα πυροτεχνήματα, αλλά διατήρησε την προσοχή του/της στο στόχο.

Ποιος είναι ο στόχος; Η προσφορά μιας καλής υπηρεσίας και η βιώσιμη κερδοφορία. Γιατί μπορεί να ξεκινάς από το γραφείο του δωματίου σου, αλλά για να ασχολείσαι σημαίνει ότι δεν επιθυμείς την παραμονή σου σε αυτό για μια ζωή.


22
Feb 10

Erase / Rewind

Χιλιάδες χρήστες από την Ελλάδα μοιράζονται καθημερινά στο Τwitter links, videos, φωτογραφίες, απόψεις, ανέκδοτα και μερικές από τις πιο προσωπικές στιγμές τους. Στο πλήθος τους, οι χρήστες προέρχονται από τους χώρους της διαφήμισης και της επικοινωνίας, των ΜΜΕ και της τεχνολογίας. Άτομα, δηλαδή, που συνήθως αντιμετωπίζουν το Twitter πρώτα ως εργαλείο εργασίας και έπειτα ως μέσο κοινωνικοποίησης. Οι υπόλοιποι, όμως, χρήστες προέρχονται από όλες τις κοινωνικές ομάδες, αγαπούν την καινοτομία και τις νέες τεχνολογίες και δίνουν στο δημοφιλές μέσο την αναγκαία του πολυχρωμία της. Είναι, παράλληλα, εκείνοι οι χρήστες που δεν έχουν και σε τίποτα να διαγράψουν το λογαριασμό τους και να ξεκινήσουν από την αρχή.

Η απόφαση τους φαίνεται ότι βασίζεται καθαρά στη χρήση της υπηρεσίας και τι είδους εμπειρία επιθυμούν να λαμβάνουν από αυτήν. Το πως φτάνουν στο σημείο αυτό γίνεται εύκολα αντιληπτό. Μετά τον πρώτο ενθουσιασμό και την ανταποδοτική σχέση που αποκτούν με άλλους χρήστες [you follow me – I follow you], αρχίζουν να κουράζονται από το πλήθος πληροφοριών που γεμίζουν το timeline τους, οι οποίες δεν τους ενδιαφέρουν άμεσα και δεν ικανοποιούν καμία τους επιθυμία. Φτάνοντας, λοιπόν, στην καμπή του κορεσμού, οι χρήστες αυτοί βρίσκονται μπροστά σε τρεις επιλογές:

Α. Να αρχίσουν τα μαζικά ‘un-follow’.

Β. Να διαγράψουν το λογαριασμό τους και να κλείσουν το κεφάλαιο ‘Twitter’.

Γ. Να διαγράψουν το λογαριασμό τους και να δημιουργήσουν έναν καινούριο με νέο username, όπου πλέον ακολουθούν μόνο εκείνα τα άτομα που πραγματικά τους ενδιαφέρουν.

Μέχρι πρότινος είχα συναντήσει μόνο τις δύο πρώτες επιλογές. Όμως άρχισα να παρατηρώ την εμφάνιση και της τρίτης επιλογής. Τι μπορούμε, λοιπόν, να καταλάβουμε από αυτό; Ότι οι χρήστες αρχίζουν να ωριμάζουν. Με άλλα λόγια αρχίζουν να διεκδικούν την εμπειρία που επιθυμούν. Διατηρούν τον αριθμό των ατόμων που ακολουθούν στα μέτρα τους, απολαμβάνουν τις πληροφορίες που τους εξυπηρετούν και αλληλεπιδρούν με εκείνους που μπορούν να επικοινωνήσουν ουσιαστικά.

Ναι. Είναι ακριβώς το ίδιο φαινόμενο που συναντάμε στις ανθρώπινες σχέσεις στο μη-εικονικό κόσμο. Είναι η πρακτική που χρησιμοποιούμε και εμείς όταν καταλαβαίνουμε ότι οι φιλίες μας πλέον δε λειτουργούν. Τελικά πόση διαφορά μπορεί να έχει το netiquette από τη συμπεριφορά μας προς τους άλλους στη φυσική ζωή μας;


20
Feb 10

Ζεστό, αληθινό αίμα: Μέρος 3ο [spoilers inside]

Πολλοί επισκέπτεστε το παρών blog αναζητώντας πληροφορίες για τα αγαπημένα βαμπιροδράματα της αμερικανικής τηλεόρασης. Για εσάς συγκέντρωσα σε αυτό το κείμενο μερικές από τις σημαντικότερες πληροφορίες που έχουν δημοσιευθεί στο διαδίκτυο για την τρίτη σεζόν του “True Blood”. Το ακόνισμα των κυνοδόντων κατά την ανάγνωση είναι προαιρετικό.

Όπως θα γνωρίζετε ήδη, στην τελευταία σκηνή της δεύτερης σεζόν ο Bill έπεσε θύμα απαγωγής και η Sookie έμεινε μόνη της στη σάλα ενός εκλεπτυσμένου εστιατορίου να φωνάζει το όνομα του. Με την τρίτη σεζόν να βασίζεται στο τρίτο βιβλίο της Charlaine Harris, Club Dead [το οποίο είναι διαθέσιμο στο Fnac και τον Παπασωτηρίου], η Sookie θα βρεθεί σε ρόλο Νικολούλη αναζητώντας τον έρωτα της ζωής της. Στο πλευρό της θα σταθεί ως φύλακας-λύκος ο Alcide Herveaux [o αντίστοιχος Jacob Black των The Southern Vampire Mysteries]. Στο ρόλο αυτόν του λυκάνθρωπου θα δούμε τον Owen από το One Tree Hill,  Joe Manganiello. Ελπίζω ο Alan Ball να έχει στρώσει το υποκριτικό ταλέντο του Joe μέχρι να τον δούμε στις οθόνες μας.

Η επόμενη είδηση αφορά την εμφάνιση του βασιλιά των βαμπίρ του Mississippi, ο οποίος βρίσκεται σε ανταγωνισμό με τη βασίλισσα Sophie-Anne της Louisiana και θα παίξει κεντρικό ρόλο στις ιστορίες που θα εκτυλιχθούν στην τρίτη σεζόν. Το ρόλο αυτόν θα υποδυθεί ο Dennis O’ Hare, ενώ στο ρόλο του Talbot, του βασιλικού συζύγου, θα βρεθεί ο έλληνας Theo Alexander, ο οποίος έχει εμφανιστεί στην ταινία “El Greco” και σε αρκετές αμερικανικές σειρές, όπως το Chuck, το Pushing Daisies και το CSI:NY.

Η τρίτη είδηση αφορά δύο ηθοποιούς που προέρχονται από την κωμική σειρά του ABC, “Ugly Betty”. Ο Kevin Alejandro και ο Grant Bowler ενσωματώνονται στο cast του True Blood, ο πρώτος ως βρικόλακας και ερωτικό ενδιαφέρον του Lafayette και ο δεύτερος ως λυκάνθρωπος. Παράλληλα, θα αρχίσουμε να μαθαίνουμε περισσότερα για τις οικογενειακές υποθέσεις μερικών από των αρχετυπικών χαρακτήρων της σειράς. Ο Sam Merlotte θα γνωρίσει, όπως όλα δείχνουν, τη βιολογική μητέρα και θα αρχίσει να λαμβάνει απαντήσεις για την καταγωγή του και τις υπερφυσικές ικανότητες του. Επίσης, σε αυτήν τη σεζόν, θα μάθουμε και την ιστορία του Eric. Όλα τα ερωτήματα που αφορούν στην καταγωγή του και τη ζωή του πριν γίνει βαμπίρ, επιτέλους, θα απαντηθούν.

Η τέταρτη και τελευταία είδηση έρχεται απευθείας από το γραφείο της ομάδας παραγωγής και αφορά το ενδυματολογικό τμήμα της σειράς, το οποίο κινδυνεύει να μείνει ανεκμετάλλευτο. Ο Alan Ball και οι συνεργάτες του έχουν αποφασίσει, σύμφωνα με τα σχετικά δημοσιεύματα, να κρατήσουν το cast όσο πιο γυμνό γίνεται. Επίσης, αξίζει να σημειωθεί ότι το HBO έχει ήδη δώσει το πράσινο φως για να συνεχιστεί το “True Blood’ και για τέταρτη σεζόν.

Εις το επανιδείν.


20
Feb 10

Μια χαμένη ευκαιρία για τη δεξιά;

Στο πολιτικό σκηνικό που έχει διαμορφωθεί τους τελευταίους μήνες, μετά την άνοδο του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία, ο χώρος της δεξιάς προσπαθεί ακόμα να βρει τον εαυτό του. Τουλάχιστον, αυτό αντιλαμβάνομαι ως πολίτης.

Μπορεί η πρόσφατη λήξη της συναίνεσης μεταξύ κυβέρνησης και αξιωματικής αντιπολίτευσης να καθησύχασε – έστω προσωρινά –  τη βάση του εκλογικού σώματος της Νέας Δημοκρατίας, αλλά αυτό δεν αποτέλεσε και κάποια ρηξικέλευθη κίνηση. Με το κλίμα που δημιουργείται για την εθνική οικονομία μας και εν μέσω της σύστασης μιας ακόμα εξεταστικής επιτροπής, ο επαναπροσδιορισμός της διαφωνίας μεταξύ των δύο μεγάλων πολιτικών κομμάτων ήταν αναμενόμενος. Όμως η δεξιά έχει αφήσει ένα μέτωπο ανοικτό που μπορεί να αποδειχθεί καθοριστικό για το μέλλον. Όπως άλλοι έχουν υποστηρίξει πριν από εμένα, η δεξιά χάνει τη μάχη των νέων μέσων.

Το web team της κυρίας Μπακογιάννη έδωσε ένα παράδειγμα χρήσης και πειραματισμού με τα νέα μέσα, αλλά ήταν και το μοναδικό από το χώρο της δεξιάς που πήρε  περισσότερο στα σοβαρά τη σημασία του internet στον αγώνα για τα μυαλά και τις καρδιές των Ελλήνων ψηφοφόρων. Μπορεί και άλλοι πολιτικοί της Νέας Δημοκρατίας να εμφανίστηκαν προεκλογικά στα σύγχρονα κοινωνικά δίκτυα, όμως αυτό δεν είναι αρκετό. Αν υπάρχει κάτι στο οποίο παραδέχομαι το ΠΑΣΟΚ είναι η επένδυση που έχει κάνει στα νέα μέσα, ανοίγοντας το διάλογο με τους Έλληνες πολίτες του διαδικτύου. Αυτή είναι και η ευκαιρία για τη Νέα Δημοκρατία.

Ένα fan page στο Facebook, ένα profile στο Twitter και ένα blog χωρίς τη δυνατότητα σχολιασμού δεν φέρνουν την άνοιξη. Το στοίχημα βρίσκεται στο engagement και το διάλογο. Τώρα που υπάρχει η ευκαιρία για εποικοδομητική αντιπολίτευση, η Νέα Δημοκρατία πρέπει να την αρπάξει και να αποδείξει ότι παρά τον εκ φύσεως συντηρητισμό της μπορεί να προσφέρει σύγχρονες και βιώσιμες λύσεις. Εξάλλου, στόχος δεν θα πρέπει μόνο να αποτελεί η νίκη στις εκλογές, αλλά και η διασφάλιση της δημοκρατίας και του ιδεολογικού πλουραλισμού. Τι να το κάνω, κυρίες και κύριοι, το πολίτευμα όταν δεν υπάρχουν και οι κατάλληλες ζυμώσεις με την κοινωνία;

[photo by Shadowgate]


19
Feb 10

Για την ηθική δικαίωση

Ενώ στο αντίπαλο κανάλι προβάλλεται ωραιότατη ταινία, βασισμένη στο αγαπημένο βιβλίο του Gabriel Garcia Marquez “Ο Έρωτας στα χρόνια της χολέρας”, η αποψινή μου διάθεση είναι καταγγελτική. Για αυτό πήγα μια βόλτα στους τροπικούς της «Ζούγκλας».

Ο κύριος Μάκης, ως γνήσιος θηριοδαμαστής, στέκεται στη μέση του τηλεοπτικού πλατό και εν μέσω ψεύτικων φοινίκων και εξοχικών επίπλων και ηγείται της «δικαστικής» οπερέτας για άλλη μια νύχτα. Αυτή τη φορά στόχος των προτασσόμενων δεικτών δεν είναι άλλος από τον κύριο Χριστοφοράκο. Ας είναι καλά το «CD των αποκαλύψεων», που επανέφερε το ζήτημα του στην ημερήσια διάταξη, γιατί με τα θέματα της οικονομίας και της διεθνούς εικόνας της χώρας μας είχαμε αρχίσει να ξεχνάμε τα περί διαφθοράς.

Τώρα αναρωτιέμαι ως απλός πολίτης ‘ τι θα πρέπει να με ενδιαφέρει περισσότερο σε αυτήν την υπόθεση; Ποιοι πολιτικοί φέρονται ότι χρηματίστηκαν; Πόσα χρήματα όντως δόθηκαν; Ποια έργα αναλήφθηκαν τελικά από τη Siemens λόγω των υποτιθέμενων «πελατειακών σχέσεων»; Ποιος λέει την αλήθεια και ποιος ψεύδεται; Μεγάλο το δίλημμα.

Ως απλός πολίτης, λοιπόν, και με το πλήθος των ερωτημάτων να με ταλανίζουν, ένα πράγμα επιθυμώ περισσότερο από όλα: να αναλάβει κάποιος την πραγματική ευθύνη, να πάψει η παραφιλολογία και να λειτουργήσουν οι θεσμοί της Ελληνικής Δικαιοσύνης. Ως απλός πολίτης πάλι, είμαι πεπεισμένος ότι η κατάληξη της υπόθεσης αυτής δε θα επηρεάσει την καθημερινότητα μου. Ούτε θα αλλάξει η οικονομική μου κατάσταση ούτε θα μετατοπιστούν οι πολιτικές και κοινωνικές πεποιθήσεις μου, αλλά σίγουρα θα αισθανθώ μια δικαίωση.

Την ηθική εκείνη δικαίωση που θα πρέπει να αισθάνομαι ως πολίτης ενός εύνομου, ισχυρού και ανεξάρτητου κράτους. Μη γελάτε πίσω από τις οθόνες σας. Αυτό είναι που πραγματικά επιθυμώ. Να είμαι μέρος μιας χώρας όπου το δίκαιο δεν τσαλαπατιέται, αλλά ικανοποιείται.