Όλο και περισσότερα ελληνικά ειδησεογραφικά sites υιοθετούν στο ενημερωτικό μενού τους την κατηγορία των media. Σαφέστατα αυτό δεν εκπλήσσει κανέναν, αν αναλογιστούμε ότι η μικρή μας αγορά διαθέτει δυσανάλογο πληθυσμό οργανωμένων ενημερωτικών πηγών.
Είναι, ωστόσο, απογοητευτικό ότι η κατηγορία αυτή των media θυμίζει περισσότερο συλλογή δελτίων τύπου της AGB/Nielsen παρά ουσιαστική δημοσιογραφία. Ο έλεγχος των μέσων και το ρεπορτάζ που μπορεί να προέλθει από τη δραστηριότητα τους απουσιάζει. Τα νούμερα της τηλεθέασης κυριαρχούν σε έναν τομέα που θα έπρεπε να «φυσάει ο αέρας ανανέωσης». Για ποια new media μετά να κάνουμε μετά λόγο; Για ποια διαδικτυακή παρουσία;
Θα μου πείτε τώρα ότι υπάρχει και το τηλεοπτικό ρεπορτάζ, αυτό που μιλά για μεταθέσεις προσώπων και τις αμοιβές τους. Ναι εκείνο που έχει κινήσει πλήθος κορασίδων και νεαρών να ασχοληθούν με την τηλεόραση, να βγουν στο γυαλί και να πλουτίσουν μυθικά. Και μετά αναρωτιούνται μερικοί γιατί τα ηλεκτρονικά ελληνικά μέσα διαθέτουν αυτήν την ποιότητα που συναντάμε καθημερινά στις οθόνες μας. Αυτό είναι το παράδειγμα που οι maîtres των μέσων επιθυμούν να δώσουν; Ευτυχώς που υπάρχουν ακόμα κάποιες εκπομπές, όπως η Έρευνα, οι Πρωταγωνιστές, η Εμπόλεμη Ζώνη και οι Νέοι Φάκελοι που μετατρέπουν το μεσημεριανό λαϊκισμό σε νυχτερινές περισυλλογές.




